مستلزم فروع دين است زيرا ولايت و پيروى از ائمه متضمن هر طاعت و ترك هر حرام است و داعى به آن است زيرا ولايت حقيقى محقق نيست مگر بدان ، براى ولايت درجاتى است چنانچه براى بهشت درجاتى است و هر درجه از ولايت موجب درجه‌اى است از بهشت و با اينكه خطاب در اين آيه به بنى اسرائيل است كه مىفرمايد : « اى بنى اسرائيل به ياد آريد نعمتى را كه به شما عطا كردم و وفا كنيد به عهد من تا به عهد شما وفا كنم » با اين تفسير منافات ندارد براى اينكه : 1 - خطاب متوجه آن بنى اسرائيل است كه معاصر پيغمبر ( ص ) بودند و طرف خطاب قرآن شدند . 2 - تورات هم شامل لزوم ايمان به همهء رُسُل و كتب الهيه است خصوص اقرار به پيغمبر خاتم و آنچه آورد و اين موضوع ولايت داخل در پيمان و عهدى است كه از آنها گرفته شده است . پايان نقل از مجلسى ( ره ) . من مىگويم : اين آيه در مقام مذاكرات مهمى است كه قرآن با يهود داشته است ، يهود در محيط مدينه و بلكه در سراسر عربستان نيروى مهم سرمايه‌دارى بودند و در تاريخ هجرت و نزول قرآن و آغاز دعوت اسلامى انحصارات مالى و اقتصادى سرزمين عربستان را در اختيار داشتند ، يهود از آغاز مليت خود با پول و زر سرو كار داشته و در حقيقت طلا پرست بودند و حادثهء گوساله‌پرستى و قيام سامرى در ميان آنها رمز همين خلق فطرى آنها بود و چه خوش سروده است حافظ شيرازى : چون سامرى مباش كه زر ديد و چون خرى * موسى بهشت و از پى گوساله مىرود يهود عربستان با مهارت سرمايه‌دارى خود همهء سران قبائل عرب را كه در محيط دسترس آنان بود با خود داشتند و مزدور خود ساخته بودند